Verhalen

Gepassioneerde vakmensen vormen de ruggengraat van onze organisatie. Voor en achter de schermen hebben zij ook in 2018 bijzondere dingen gerealiseerd. Lees, bekijk en beleef hier onze verhalen van onze medewerkers, vrijwilligers en donateurs. šŸ’­

Videoverhaal

Nicole Van Tienen, directeur van Tienen Aannemersbedrijf

Videoverhaal

Evan Westerink, terreinmedewerker GLK Noordwest-Veluwe

'Bijkomen aan de Berkel'

Carla Keus-van der Kooij en Miep Kuiper-Verkuyl, Almen

Carla: “Aan de Berkel kom ik bij. Dan ga ik op een bankje zitten, neem een boekje mee, zie de ooievaars overvliegen, laat m’n gedachten de vrije loop. Het stelt niks voor, maar het is tegelijkertijd alles. Miep heeft dat ook.’

Miep: “Dat is waar. Zo’n slingerend riviertje is heerlijk om naar te kijken of langs te wandelen. We zijn sowieso dol op het Gelders landschap. Daar kwamen we achter toen we elkaar leerden kennen bij een Almens zangkoor. Sindsdien gaan we regelmatig mee met GLK-excursies.”

Carla: “Ik kom oorspronkelijk uit Den Haag maar woon al sinds 2009 met veel plezier in Almen. En ja, vrienden en familie moeten er vaak aan geloven als ze bij me op bezoek komen. Dan neem ik ze mee voor een lange wandeling langs het riviertje waar ik zo aan verknocht ben.

‘Elke dag een beetje aandacht’

Gerard Achterstraat, beheerder/hovenier Rosendael, Biljoen en Zypendaal

“Hier bij kasteel Rosendael proef je gewoon de historie. De vroegere bewoners namen graag exotische plantensoorten mee van verre reizen. Op de oprijlaan zie je nog steeds een rij sinaasappelboompjes in bakken.

Die planten konden geen vorst verdragen. Daarom bouwden ze in 1837 een oranjerie. Tijdens de Slag om Arnhem raakte die zwaar beschadigd. Voordat we hem in 1990 konden herstellen, overwinterden de palmen, camellia en citrus-achtigen in de kasteelkelder of het koetshuis.

Het in- en uitrijden van de kuipplanten duurt twee of drie dagen. Vanaf mei is de oranjerie dan in gebruik als horecagelegenheid. In het najaar gaan de planten weer naar binnen en snoeien we ze. Dat maakt ze minder gevoelig voor ziekten.

In 2019 ga ik met pensioen. Als je hier zo lang werkt als ik, leer je alle planten wel kennen. Ik geef ze elke dag een beetje aandacht, het zijn toch mijn kindjes. Soms ga ik op een mooie dag met mijn collega’s op het terras voor de oranjerie zitten. Dan kijken we uit over de tuin. Stiekem ben ik dan wel een beetje trots op ons werk.”

‘Verknocht geraakt aan het Verbrande Bos’

Harry Wouda, vrijwilliger inventarisaties Noordwest-Veluwe

“Sinds 1998 inventariseer ik flora en fauna in het Verbrande Bos op landgoed Staverden. Eens in de vier weken ga ik op pad met mijn vlindernet, loep en notitieblokje. Ik noteer de aantallen, de meeste soorten ken ik inmiddels uit mijn hoofd. Wim Geraedts van GLK kan de gegevens uitlezen en verwerken.

Vier jaar eerder was ik al begonnen in het aangrenzende natuurgebied de Leemputten, eigendom van de gemeente Ermelo. Op een dag ving ik in het overgangsgebied naar het Verbrande Bos een beekoeverlibel. Heel bijzonder, want  die was in Noordwest-Veluwe nog niet eerder aangetroffen. Sindsdien inventariseer ik ook voor GLK.

In het Verbrande Bos komt bijna de helft van alle libellensoorten in Nederland voor. Ook vind je er bijzondere vlinderpopulaties waaronder de Rode-lijstsoorten heideblauwtje, gentiaanblauwtje en groot dikkopje. Verder kijk ik naar hoe vegetaties en plantensoorten zich ontwikkelen. Het is bijvoorbeeld een van onze grootste beenbreekgebieden.

De samenwerking met Wim is prettig, hij vertrouwt op mijn waarnemingen. De gegevens zijn belangrijk voor het beheer. De aanwezigheid van libellen zegt bijvoorbeeld iets over de waterkwaliteit. En bepaalde vlinders zijn afhankelijk van bepaalde planten waar rupsen van leven. Veel hangt met elkaar samen.

In de loop der jaren ben ik verknocht geraakt aan de Leemputten en het Verbrande Bos. Ze zijn het laatste wat ik zou willen opgeven. Al moet ik er op krukken naartoe… Stiekem hoop ik nog een keer zo’n ontdekking te doen als de beekoeverlibel in 1998. Misschien een keizersmantel, of een populatie bandheidelibel of vuurlibel. Wie weet.”

‘Een kijkje nemen in iemands leven’

Iris Littink, kasteelmedewerker huis Verwolde

“Jaren geleden deed ik eens met vrienden mee aan een rondleiding en een high tea in huis Verwolde. Het was echt een feestje. Ik riep toen: ‘Als hier ooit een functie voorbijkomt, lijkt me dit een fantastische plek!’ In maart 2018 kwam er een vacature en heb ik gesolliciteerd.

Ik werk hier twee dagen in de week, waarvan altijd een in het weekend. Samen met Els en Mara vorm ik het team van kasteelmedewerkers. We zijn er als het huis open is voor publiek. Achter de schermen hebben we onze eigen taken. Mara verzorgt de housekeeping en leidt gidsen op, Els regelt de financiën en de winkel en ik richt me op PR en communicatie. Naast dit werk ben ik ZZP’er, een leuke combinatie.

In de winter is het huis gesloten, zijn de spullen afgedekt. We nodigen mensen uit om te komen kijken naar de eindschoonmaak. In het voorjaar poetsen we zorgvuldig de collectie en begin april gaan we open. Bezoekers zijn vaak onder de indruk en aangenaam verrast. Elke vrijwilliger heeft het gevoel: dit is mijn huis. Hun enthousiasme werkt aanstekelijk.

Inmiddels voelt huis Verwolde voor mij vertrouwd, maar toch: als we hier ’s ochtends de luiken openen en over het gazon kijken, is het telkens alsof het de eerste keer is. Het is hier zo mooi, buiten en binnen. De kamers zijn nog net zo ingericht als vroeger, toen de familie Van der Borch er woonde. Alsof je een kijkje mag nemen in iemands leven.”

‘De Spees associeer ik met vrijheid’

Klaas-Willem den Hartog, Veenendaal

“Vrijheid. Het rivierengebied betekent voor mij vrijheid. Het gevoel dat ik krijg als ik door het rivierenlandschap loop, is anders dan wanneer ik door het bos wandel. Ik hou van beide gebieden. Maar De Spees, met die weidse blik over de Neder-Rijn en de uiterwaarden, associeer ik het meest met vrijheid. Het is een onderdeel van de oude Grebbelinie. Je kijkt er prachtig uit op de Grebbeberg en komt er allerlei vogelsoorten tegen.

Ik ben opgegroeid in de Betuwe. Ik fietste altijd over de dijken en ging vissen met vrienden. Wij hadden thuis een boomgaard. Daar was ik dagelijks in te vinden. Appels en peren plukken, de bomen onderhouden. Nog steeds let ik op boomgaarden als ik in de omgeving van De Spees ben: welke soorten groeien er?

Nu woon ik in Veenendaal. Als ik voor mijn werk in de Betuwe moet zijn, ga ik zo snel mogelijk van de snelweg af. Ik rij door de dorpjes om het landelijke gevoel te ervaren. Onze hond is een goed excuus om lange wandelingen te maken. Mijn dochter neem ik zo vaak mogelijk mee. Ze is drie, nog klein, maar ik vind het belangrijk dat ze het buitenleven meekrijgt.”

'Veiligheidsadviseur en brandweervrouw'

Nine Strijbosch, medewerker bedrijfsvoering GLK

“Iets betekenen voor de samenleving op het gebied van veiligheid. Dat is wat ik al heel lang wil en wat goed bij me past. Daarom heb ik de opleiding Integrale veiligheidskunde gedaan en ben ik, in de voetsporen van mijn vader, opa en overgrootvader, vrijwilliger geworden bij de brandweer in Didam.

In 2016 mocht ik mijn stage bij GLK doen. Ik heb me toen een half jaar verdiept in het veiligheidsbeleid voor vrijwilligers. Zij hebben allemaal passie voor natuur of kastelen, maar het is belangrijk dat zij hun werk ook op een veilige manier kunnen doen.

Daarna ging ik verder met mijn opleiding, maar deed ik wel een vakantiebaantje bij GLK, op het secretariaat. Toen ik in 2018 klaar was met mijn opleiding kreeg ik een telefoontje: of ik zin had om echt bij GLK te komen werken. Nou, wat denk je!

Ik werk aan twee projecten. Het eerste is het maken van een risico-inventarisatie en -evaluatie. Ik breng de risico’s van werkschuren en kastelen in kaart en geef advies over risicobeperking en eventuele maatregelen. Het tweede project is het op poten zetten van bedrijfshulpverlening. De opengestelde kastelen draaien grotendeels op vrijwilligers, zij moeten in geval van nood kunnen handelen.

In juli 2019 loopt mijn contract af. Het zou mooi zijn als ik binnen GLK verder kan, want het bevalt me hier erg goed. Ik wil er alles aan doen om het behoud van de monumenten en zeker de veiligheid van collega’s, vrijwilligers en gasten te waarborgen. In elk geval wil ik de combinatie van veiligheidsadviseur en brandweervrouw in de toekomst graag voortzetten.”

'Fietsen en wandelen in Neerijnen'

Wim Dobbe, Zaltbommel

“Ik kom graag in het bos rondom huis Neerijnen, gelegen op landgoed Waardenburg en Neerijnen in de uiterwaarden van de Waal. We zoeken er vaak paddenstoelen, maar de aangelegde kasteeltuin is ook schitterend. Vrijwilligers hebben hier heel veel bloemen en kruiden gekweekt.

Ik ga weleens om zes uur ‘s ochtends met een boswachter mee op stap. Dan kam je dat bos en die tuinen helemaal uit. De boswachter vertelt ons van alles over roofvogels of over de specht. Bij de uiterwaarden komen we dan weer eenden tegen.

Waar ik ook graag kom: het Stroomhuis. Dit is het voormalige schakelhuis dat in 1951 bij het kasteel werd gebouwd. Er is nu een kunsthuis van gemaakt. Wij komen er zo’n zeven keer per jaar genieten van muziekvoorstellingen, of we gaan er naar een lezing. Vaak komen we er bekenden tegen. Het is een heel fijne ontmoetingsplek. En het is ook een vertrek- en aankomstlocatie voor een prachtige fiets- of wandeltocht.”

'Wandelen en filmen in de natuur'

Mark Leppink, vrijwillig filmmaker GLK

“In 2016 ging ik op zoek naar vrijwilligerswerk bij GLK. Ik wilde iets nuttigs doen, naast mijn werk als projectleider HRM bij Veiligheidsregio en GGD Gelderland-Zuid. In eerste instantie dacht ik aan een functie als vrijwillig boswachter of zo. Ik wandel veel en zag mezelf wel in de natuur werken. 

Op de website zag ik dat GLK ook een vrijwillig filmmaker zocht. Dat leek me erg leuk. Ik maak al heel lang filmpjes en zag mogelijkheden om creativiteit te combineren met liefde voor de natuur.

Een keer of vier per jaar krijg ik een verzoek. Mijn eerste filmpje ging over Arjen Daalhuisen, schaapsherder op de Loenermark. Daarna heb ik bijvoorbeeld iets gemaakt over hoe je vogels en vlinders in je tuin kan krijgen. En ik maak dus filmpjes voor het online jaarverslag van GLK.

Het vrijwilligerswerk voor GLK geeft me voldoening. Ik vind het leuk om beelden zo te monteren dat het filmpje beklijft bij mensen. Maar ook kom ik op plekken waar je anders niet zo snel komt. Als je samen met een terreinbeheerder een natuurgebied ingaat, hoor je net even wat meer dan wanneer je er wandelt.

In onze drukke samenleving kan ik zelf niet beter ontspannen dan in de natuur. Als projectleider HRM praat ik veel met medewerkers over de balans tussen werk en privé. Ik zeg dan vaak dat het belangrijk is om op tijd ‘af te schakelen’, en waar kan dat beter dan in de natuur? De natuur is van grote waarde in je leven. Daarom is het belangrijk dat de natuurgebieden behouden blijven, ook voor mijn kinderen en volgende generaties.”