Bijzondere donateurs

Draagvlak GLK weer groter!

Daar waar veel organisaties te maken hebben met teruglopende ledentallen, is het draagvlak van GLK ook in 2018 weer wat groter geworden! Aan het eind van 2018 had GLK 46.260 donateurs, tegenover 45.345 een jaar eerder. In 2019 hoopt GLK deze stijgende lijn vast te houden.

šŸ“© Nieuwe donateurs kunnen zich aanmelden via www.glk.nl/word-donateur.

Naast de normale wervingsinspanningen leverde ook het nieuwe juniordonateurschap ‘SuperSpeurder van GLK’ behoorlijk wat nieuwe donateurs op. Eind 2018 waren 837 kinderen tot 12 jaar hiervoor aangemeld door hun ouders of grootouders. Dat aantal overtrof onze verwachtingen en uiteraard hopen we dat de aanmeldingen blijven binnenkomen via www.glk.nl/superspeurder.

‘Onze provincie is zo mooi!’

Freja Bannink en Ron Huson wandelen graag met GLK

Wat doe je als je met pensioen gaat? Aan héél veel excursies deelnemen, zo besloten Freja Bannink en haar partner Ron Huson. “Want als je een dagje ouder wordt, moet je in beweging blijven. En je steekt altijd wat op van die bevlogen boswachters.”

Zes jaar geleden gingen ze met pensioen, Freja Bannink uit Apeldoorn en haar partner Ron Huson. Niet veel later werden ze donateur. Bannink: “We waren bij de Lammetjesdag, hier op de Loenermark. Er stond zo’n standje van GLK. Toen we hoorden wat ze allemaal organiseerden, hoefden we niet lang na te denken. We houden ervan om eropuit te trekken. Gaan vaak op stedentrip en reizen veel. Ik denk dat we inmiddels aan wel tien, misschien zelfs vijftien excursies hebben deelgenomen. Wat dat betreft zijn we dus echte veelvraten.”

Lekker doorstappen
‘Als je bij huis blijft, wordt je actieradius wel erg klein. Daar komt bij: je moet wát om in beweging te blijven”, zegt Bannink. “Die boswachters stappen over het algemeen lekker door, heerlijk!” Huson: “Wat we ook prettig vinden: het zijn relatief kleine groepen waarmee je op pad gaat. Je loopt elkaar niet voor de voeten. Zo selecteren we ook onze reisbestemmingen. Dit najaar gaan we naar Siberië.”

Vreemde vogel
“Door al die excursies ervaren we nu sterker dat je niet per se ver weg hoeft”, stelt Bannink. “Onze provincie is zo mooi en afwisselend. Zo waren we nog nooit bij die grafheuvels in Epe geweest. Als je hoort over die eeuwenoude bewoning, dan kijk je toch anders naar zo’n landschap. De nachtzwaluwexcursie was ook zo verrassend. Ze maken een vreemd, rollend geluid, wacht...” Ze pakt haar telefoon en laat een geluidsfragment horen. Huson: “Ik wist eerlijk gezegd niet eens dat we die vogels in Nederland hebben.”

Tijd voor onszelf Bannink: “Dat we voor dit soort excursies nu alle tijd hebben, is fantastisch. We waren best wel carrièremensen, werkten allebei op verschillende ministeries van de rijksoverheid. In combinatie met de zorg voor onze ouders bleef er weinig tijd over. Nu is er alle tijd voor onszelf, ook doordat we geen kinderen hebben.”

Hertenbronstexcursie
Voor dit najaar staat in elk geval één excursie op het programma. Huson: “We gaan ons nogmaals opgeven voor de hertenbronst. Kijken of we nu meer geluk hebben. Want bij twee eerdere pogingen lieten de beesten zich niet zien. En verder… zal ik eerlijk zijn? We kijken altijd eerst of er nog gaatjes in onze agenda te vinden zijn. Daarna checken we de GLK-activiteiten op internet.” Bannink: “Echt,we zijn drukker dan voor onze pensionering!”

Recente giften
In de afgelopen periode mochten we opnieuw de nodige giften, verhoogde donateursbijdragen, lijfrente-, periodieke en notariële schenkingen ontvangen. Het fonds Mevrouw A.Th. Vogler, een van de fondsen op naam onder de koepelstichting Ars Donandi, schonk € 33.500. Het bedrijf GF Piping Systems uit Epe koos GLK uit voor zijn jaarlijkse donatie van € 1.000 aan een goed doel. Nadat zij samen 110 jaar waren geworden, maakten de heer Wegman en mevrouw Sanders uit Ede € 1.000 over.De heer Haaksema uit Emden doneerde € 500. Bij het bereiken van de tachtigjarige leeftijd gaf de heer Van Silfhout uit Apeldoorn € 480. De heer Heerema schonk € 480 naar aanleiding van zijn 95ste verjaardag. Dankzij extra donaties van verschillende betrokken donateurs mochten we € 13.500 op onze rekening bijschrijven. Alle gulle gevers heel hartelijk bedankt!

‘Medewerkers proefdonateur gemaakt’

Bart van Meer, Bedrijfsvriend van GLK

Bart van Meer, advocaat van Dirkzwager advocaten & notarissen in Arnhem, vond het ‘volstrekt logisch’ om Bedrijfsvriend van GLK te worden. Voor nog meer binding kregen alle kantoormedewerkers die nog geen donateur waren, bovendien een proefdonateurschap. “Ik kan me niet voorstellen dat je níet wild enthousiast wordt als je GLK aan het werk ziet.”

“GLK is gewoonweg uniek!” Bart van Meer windt er geen doekjes om. “Ze beheren ruim 12.000 hectare grond en doen dat op een bijzonder empathische manier. In een meervoud van belangen manoeuvreren ze heel knap om hun doelstellingen – behoud van landschap en erfgoed voor de komende decennia – te waarborgen. Ze zijn altijd bezig met de lange termijn. Dat spreekt mensen ook zo aan. Het beklijft.”

Enthousiast twitteren
“We zijn dan ook heel trots dat we GLK als cliënt hebben. Juridisch is het interessant, omdat er veel meer aspecten spelen dan bij ‘gewoon’ vastgoed. Maar ook privé draag ik de organisatie een warm hart toe. Ik woon vlak bij landgoed Biljoen in Velp, waar ik elke dag wel even wandel. Als je dan ziet hoe ze onlangs de grachten rondom kwekerij Overhagen hebben schoongemaakt. En hoe daar weer een pareltje tevoorschijn is gekomen. Het is toch fantastisch dat er een organisatie is die zich hierom bekommert? En dan al die vrijwilligers, ze doen het toch allemaal maar. Ik twitter daarom regelmatig over GLK. Om mensen te enthousiasmeren.”

Rozen knippen op Warnsborn
Ook tijdens GLK-landschapsveilingen slaagt Van Meer erin mensen warm te maken voor onze organisatie. “We kopen met ons kantoor meestal een tafel en nodigen gasten uit waarvan we weten dat ze feeling hebben met natuur en cultuur. Zelf schrijven we natuurlijk ook in op objecten die geveild worden. Rozen knippen op Warnsborn, met de schaapskudde mee... Samen met mijn vrouw heb ik al fantastische uitstapjes mogen maken. Het leuke is ook dat je altijd met mensen uit het veld te maken krijgt. Gepassioneerde mensen! Dat merken we ook tijdens de bijeenkomsten van de Bedrijfsvrienden, waar ik altijd met mijn collega Anouk Bisseling naartoe ga. Zij neemt het notariaat voor GLK voor haar rekening.”

58 nieuwe donateurs
“Wat ik nog graag wil vertellen, is dat we afgelopen jaar 58 medewerkers die nog geen donateur waren, een proefdonateurschap cadeau hebben gedaan.” Volgens Van Meer zit het in het DNA van Dirkzwager om natuur en cultuur te sponsoren: “We ondersteunen ook Introdans, Het Gelders Orkest, Toneelgroep Oostpool en Het Posttheater. Ze hebben toegevoegde waarde, we moeten er zuinig op zijn. Stel je eens voor dat waardevolle cultuur en natuur zouden verdwijnen. Dan zou je toch een heel armoedige maatschappij hebben?”

Wordt u ook Bedrijfsvriend?
En gunt u uw medewerkers ook een (gratis) proefdonateurschap? Dan kunnen zij een jaar lang kennismaken met GLK. Hoe u Bedrijfsvriend van GLK kunt worden, ziet u op www.glk.nl (Help mee, Bedrijfsvrienden).

ANBI
Stichting Het Geldersch Landschap en Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen zijn door de Belastingdienst aangewezen als Algemeen Nut Beogende Instellingen (ANBI). De ANBI-status biedt belastingvoordelen voor zowel de instelling als de gever.

De ANBI-status kent een publicatieplicht om inzicht te geven in de stichtingen. De hiervoor aangewezen documenten en informatie over ANBI vindt u hier op onze website.

‘De Kieftskamp zet de tijd even stil’

Rob en Corrie Stoeckart

“Onze oude dame”, zo noemt Corrie Stoeckart landhuis De Kiefts­ kamp liefkozend. Samen met haar man Rob woont ze al meer dan twintig jaar op het statige buiten van GLK in Vorden. Het echtpaar organiseert er retraites en draagt bij aan de instandhouding van het landhuis. “We investeren tijd en aandacht in iets voor de eeuwigheid.”

Al heel lang coacht ze mensen met levens- vragen. Corrie Stoeckart: “Velen van ons zitten gevangen in patronen die je ervan weer- houden vrij te leven, vrij te werken. Als coach begeleid ik mensen en organisaties om zelf op zoek te gaan naar de antwoorden.” In het begin gaf Corrie sessies van een paar uur, maar haar ultieme droom was om mensen intensiever te kunnen begeleiden in een rustgevende omgeving. Rob Stoeckart: “Alsof het zo moest zijn, vroegen kennissen of wij op hun huis De Kieftskamp wilden passen tijdens een vakantie.” Rob wijst vanaf het terras op het immense grasveld rond het achttiende- eeuwse landhuis: “De tuin sproeien, de moestuin bijhouden... natuurlijk wilden we dat!”

Corrie: “Het meest bijzondere was: we voelden ons direct thuis. De stilte, de rust, het huis dat als een jas paste. Als we hier toch eens… Ik ben zelf opgegroeid op een landgoed. Mijn vader was hovenier op Slot Zuylen, dus ik heb de liefde voor cultureel erfgoed met de paplepel binnengekregen.” Toen hun kennissen enkele jaren later besloten te verhuizen, werd het huren van de De Kieftskamp voor de Stoeckarts een reële optie.

Gezamenlijk beheer
En zo geschiedde. De Stoeckarts namen in 1996 hun intrek in De Kieftskamp, en maakten met GLK afspraken over gezamenlijk beheer. Rob: “GLK is verantwoordelijk voor de buitenkant, wij voor de binnenkant. Het huis heeft meer dan 1.200 kleine raampjes – ik kan je zeggen dat het schilderen best een klus is. Maar gelukkig krijgen we veel hulp van familie en vrienden en doen we alles in samenspraak met GLK. Dat is fijn hoor! De ene keer komt Klaas Timmer van de afdeling Bouwkunde even langs, de andere keer geeft regio- beheerder André Abbink advies over een zieke kastanjeboom.” Corrie: “Wij horen weleens: waarom steken jullie zoveel tijd en geld in iets wat je huurt? Maar wij zien dat anders. Wij investeren tijd en aandacht in iets voor de eeuwigheid. Dit prachtige landgoed is er hopelijk voor altijd, wij zijn slechts passanten. Die instelling herkennen we bij GLK. Daarom zijn we naast huurder ook donateur.”

Wonderschone plek
Corrie: “Wat telkens weer opvalt, is hoe snel mensen ‘aarden’ op De Kieftskamp. Als mensen hier aankomen voor een retraite, stuur ik ze vaak eerst het bos in. Ga maar even lopen, zeg ik dan. Komen ze terug, dan zijn ze al ‘gezakt’. Dat doet zo’n wonderschone omgeving met je, waarin alles met elkaar verbonden is. Je hoort de wind door de bomen, de vogels in het veld. Op De Kiefts- kamp kun je de tijd even stilzetten.”

‘Bescherming erfgoed niet vanzelfsprekend’

Pim Broere, Portugal

In alle hoeken van de wereld wonen donateurs van GLK. Meestal geboren in Gelderland, vaak vanwege werk elders terechtgekomen, maar nooit vergeten waar ze vandaan komen. Een van hen is Pim Broere, pensionado in Portugal. “Als kind speelde ik in de tuin van huis De Voorst.”

Een jaar geleden kon Pim Broere (81) maar één plek bedenken waar hij tachtig kaarsjes wilde uitblazen. Hij nodigde familie en vrienden uit Noord­Amerika, Brazilië en Zuid­Afrika uit om naar Gelderland te komen. Ze bivakkeerden een week in het koetshuis van huis Verwolde. “Ik wilde dat deel van Nederland laten zien dat ik liefheb.”

Het tekent deze kleurrijke man, die lang in Zuid­Afrika woonde en werkte maar opgroeide in Gelderland. Zijn vader was directeur Landerijen en rentmeester voor de gemeente Zutphen. “Ik ging met hem mee naar pachtboeren en raakte al jong geïnspi­ reerd door het Gelderse landschap. In de oorlog werden we geëvacueerd naar een

boerderij in Laren. Achter op de fiets bij boerin Dika bracht ik vaak eieren naar huis Verwolde. En we speelden in de verwoeste tuin van huis De Voorst.”

Per boot naar Zuid-Afrika
Na een korte tijd op Nyenrode kreeg Broere eind jaren vijftig uitstel van de militaire dienstplicht. Dankzij connecties van zijn vader mocht hij aan de slag bij een ‘overzeebank’, het latere ABN Amro. Die stuurde hem met andere aspirant­bankiers per boot naar Zuid­Afrika. Later werd hij ook in Amsterdam en Brazilië gestationeerd. Maar steeds meer kwam Broere erachter dat hij helemaal geen ‘bankman’ was. “Mijn moeder speelde piano, mijn vader zong en zelf hield ik ook van muziek en cultuur. Op een gegeven moment zei mijn schoonvader: ‘Zullen we iets in de muziek gaan doen?’ In 1971 hebben we toen in Johannesburg een impresariaat opgericht. Om de culturele banden tussen de landen te versterken, haalden we ook Nederlandse artiesten en gezelschappen naar Zuid­Afrika. We vroegen daarbij altijd of ze ook pro Deo wilden optreden in Dorkay House, toen de enige plek voor kleine concerten met een gekleurd publiek.”

Roerige tijden
Behalve zakelijk beleefde Broere ook privé roerige tijden. “Mijn vrouw en ik gingen uit elkaar en vervolgens ontmoette ik Raymond. Als Zuid­Afrikaan uit een Mauritiaanse familie mocht hij niet studeren op de Wits Universiteit in Johannesburg. We hebben ons daar met succes tegen verzet. Ik heb altijd mijn contacten gebruikt om de regels van de Apartheid te omzeilen. Het lukte ons bijvoorbeeld om jonge kunstenaars en artiesten een podium te geven. In 2010 heb ik mijn kantoren in Zuid­Afrika en New York gesloten en sindsdien wonen we op een heuvel in de Algarve.”

Behoud van een erfenis
Broere vindt het werk van GLK belangrijk genoeg om donateur te blijven: “Het gaat om het behoud van een erfenis die anders verloren gaat. Ik zie het hier in Portugal: de aandacht voor toerisme gaat ten koste van de natuur. Het is dus niet vanzelfsprekend dat erfgoed, natuur en cultuur beschermd worden. De organisatie die daar in Gelderland voor opkomt, steun ik met plezier.”